I właśnie Unia Europejska, a w szczególności Niemcy i pomniejsze kraje, same sobie wybrały… GAZPROM. Jak tylko ten ichni gazociąg północny zostanie oddany do eksploatacji, to raz do roku (mniej więcej) o tej samej porze, GAZPROM będzie bezpośrednio zakręcać im kurek i nie będzie potrzebował do tego wcale Ukrainy czy innych krajów trzecich.

Fakt, że nasze rurociągi będą puste, zaś nowe nie będą wybudowane, nie jest w tym felietonie rozpatrywany. Powyższy przykład ma na celu tylko ilustrować strategię GAZPROM-u opartą o leninowską (a więc wiecznie żywą) ideę (1), że kapitaliści „sprzedadzą nam sznur, na którym ich powiesimy”. W dobie globalizacji ta idea została spotęgowana do tego, że nie tylko „sprzedadzą sznur”, ale także „udzielą na niego kredyt, którego oczywiście nie spłacimy, bo ich wcześniej powiesimy”. I już widać jak do tego się rwą nie tylko Niemcy, ale Holendrzy, Francuzi i Anglicy i wpychają w to całą Unię Europejską – chodzi o dofinansowanie z europejskich funduszy. I tylko znowu ta Polska (ze Szwecją tym razem) ma coś „na przeciwko”.

A teraz  przerywam na pewien czas pisanie felietonu i biorę się za scenariusz filmowy o naszym agencie Dżemsie  Bontcie – 0007. Trzy zera świadczą o tym, że ma prawo załaskotać. Niektórzy twierdzą, że Dżems była kobietą. Fabuła jest klarowna. Postanowiono nawodnić Saharę i zlikwidować głód w Afryce. Zapasy wody są w Egipcie zgromadzane przez tamę Assuańską. Jednak, mający dostęp wcześniej do wszystkich tajemnic, ciemny typ Szreder chce ugrać swoje ciągnąc słoną wodę z Morza Śródziemnego. Dziewczyną Bonta jest Andżelina… i wszystko się dobrze kończy.
P.S.W najbliższym numerze Świata Biznesu, powrócę do rozpoczętego tematu mojego felietonu…

Wojciech Olejniczak

(1) "Idee wiecznie żywe". ZPSB. Szczecin 200

Dr hab. Wojciech Olejniczak, informatyk, rektor Zachodniopomorskiej Szkoły Biznesu, profesor Politechniki Szczecińskiej